Τι να πεις σε έναν άνθρωπο που τα 'χει πει όλα;
Τι να χαρίσεις σε έναν άνθρωπο που τα 'χει όλα;
Μονάχα τη θύμηση πως όλα από το τίποτα γεννήθηκαν...

Μου πες έχεις δυο χρόνια χωρίς τσιγάρο...

Ας μη μετρήσουμε καλύτερα τα χρόνια χωρίς πάθος:
σα να φτασε το τρένο στο σταθμό και μεις να μαστε ακόμα μέσα

στην ασφάλεια της απραξίας

Είναι ωραία τα απογεύματα με τόσο ήλιο όσο σήμερα.
Οι άνθρωποι σα να δυσκολεύονται να προσαρμοστούν
στα καλέσματα του φωτός και στη σκιά της γύρης.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν

...ή αλλιώς: ποτέ δεν είναι αργά.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν....
Δεν έγινε και τίποτα, σκέψεις άτακτες πάνω σε αυτά που ζούμε,
αλλά πλέον αποτυπωμένες, ξεγυμνωμένες. Όχι εντελώς, σκεπάζονται ακόμα από το πέπλο της ανωνυμίας. Παίρνω βαθιές ανάσες ελπίδας με τη σκέψη ότι η γύμνια ίσως τους δώσει δύναμη.