...ή αλλιώς: ποτέ δεν είναι αργά.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν....
Δεν έγινε και τίποτα, σκέψεις άτακτες πάνω σε αυτά που ζούμε,
αλλά πλέον αποτυπωμένες, ξεγυμνωμένες. Όχι εντελώς, σκεπάζονται ακόμα από το πέπλο της ανωνυμίας. Παίρνω βαθιές ανάσες ελπίδας με τη σκέψη ότι η γύμνια ίσως τους δώσει δύναμη.
No comments:
Post a Comment